FriendFeed در خط‌فرمان

شاید از مخاطب های وب‌نوشت من کمتر کسی باشه که با FriendFeed آشنا نباشه. اگه اینطوره، شما رو دعوت می‌کنم که اینجا رو مطالعه کنید و بعد به خوندن ادامه‌ی مطلب من بپردازین.

این FriendFeed هم مثل خیلی از وبسایت‌های «Web2» ای، API برای کاربرد های خارج از خودش داره. (شاید در آینده در مورد API یه پست مفصل نوشتم!) این API کمک می‌کنه که برنامه‌هایی برای کار کردن با این وبسایت ساخته بشه، حالا چه تحت مرورگر و چه تحت میزکار (این تحت میزکار رو از خودم درآوردم، اگه معادلی براش بلدین، به من هم یاد بدین). از طرفی کاربر‌های گنو/لینوکس و البته هم خانواده‌هاش خیلی راحت می‌تونن با نوشت برنامه‌های ساده‌ای (معروف به Script) و اجرای اون تحت خط‌فرمان به امکانات جالبی دست پیدا کنن. از جمله‌ی این امکانات می‌شه به ارسال Feed به Friend Feed اشاره کرد. دوستانی که Feed‌های من رو توی FriendFeed دنبال می‌کنن شاید دیده باشن که من عکس‌های زیادی می‌فرستم که البته به جایی پیوند داده نشده، اون ها رو از خط‌فرمان ارسال کردم! فکر کنم مقدمه چینی بس باشه.

آقای Paul Buchheit توی وبلاگشون یک Script جالب برای Friend Feed معرفی کردن که من این رو یکم بیشتر توضیح می‌دم تا همه بتونن از این امکان استفاده کنن. البته من مطلب ایشون رو ترجمه نمی‌کنم و البته یه تغییر کوچولو توی Code ایشون دادم. و اضافه کنم که من توضیح‌های زیر رو بر اساس Ubuntu و البته پارسیکس (که فکر می‌کنم میون کاربر‌ها بیشترین کاربرد رو داره) می‌دم ولی اگه از توزیع دیگه‌ای مثل Fedora یا Suse استفاده می‌کنید و متوجه نمی‌شین که من چکار کردم، بگین تا راهنماییتون کنم. اول از همه بذارین پیش‌نیاز رو معرفی کنم. برنامه‌ی cUrl پیش نیاز این Script هستش. برای Ubuntu می‌تونید با دستور زیر نصبش کنید:
sudo apt-get install curl
و پارسیکسی‌های عزیز هم:
su -c 'apt-get install curl'
و البته بگم که توزیع‌های مبتنی بر Debian همه (البته بهتره بگم اکثرشون) به این شکل هستن. برای کاربر‌هایی که دوست ندارن که از خط فرمان استفاده کنن، عرض کنم که از منوی System برین قسمت Administration و بعد Synaptic Package Manager و از اونجا با ابزار‌های اون برنامه، cUrl رو نصب کنید. (این توضیح برای میز کار Gnome بود.)

خب، از اینجا سند مورد نیازمون رو دریافت کنید. البته می‌تونید (و پیشنهاد می‌کنم) که با دستور زیر این کار رو انجام بدین:
wget http://saarblog.files.wordpress.com/2008/08/ff.odt
خب، از اونجایی که وبسایت wordpress.com اجازه‌ی Upload سند‌های بدون پسوند رو به من نمی‌ده، من یه پسوند به سند اضافه کردم، خواهشاً اون پسوند رو با تغییر نام از انتهای اسم سند بردارین و اون رو به ff تغییر نام بدین، اگه با دستور بالا سند رو دریافت کردین، با دستور زیر خیلی راحت سند رو هم تغییر نام بدین:
mv ff.odt ff
حالا می‌تونید سند رو با یک ویرایشگر متن خام، مثل Gedit یا Vim ویرایش کنید، روی فایل دو بار Click کنید و یا از دستور زیر استفاده کنید:
gedit ff
خط پنجم سند، اینطور چیزی نوشته (که این همون قسمتیه که من ویرایشش کردم):
USER="UserName:RemoteKey"
شما به جای Username و RemoteKey مشخصات خودتون رو وارد کنید، اگه نمی‌دونید RemoteKey شما چیه، به این آدرس برین و اون رو به دست بیارین.

خب تا اینجا عالی بود. سند رو ذخیره کنید. اگه دوست دارین از محیط Graphicی استفاده کنید، روی سند Click راست کنید و Properties رو بزنین، به سر برگ Permissions برین و قسمت Execute رو مارک دار کنید. با این کاراجازه‌ی اجرا شدن به این برنامه می‌دین (قابل توجه کسانی که نمی‌دونن: تا مشخصه‌ی «اجرا شونده» به یک سند داده نشه توی Gnu/Linux، اون سند اجرا نمی‌شه، حتی اگه Firefox باشه و حتی اگه Virus باشه!) پنجره‌ی باز رو ببندین. اما دوستانی که خط‌فرمان رو دنبال می‌کنن، دستور زیر معادل مرحله‌ایه که توضیح دادم:
chmod +x ff
خب تا اینجا کار تمومه و می‌تونید از برنامه استفاده کنید. البته برای این کار باید آدرس برنامه رو ذکر کنید که شاید دلچسب نباشه! بیاین این برنامه رو به دستورهای خط فرمانمون اضافه کنیم. البته برای این کار نیاز به دسترسی Super User داریم. اگه از محیط Graphic استفاده می‌کنید، میان‌بر ALT+F2 رو از روی صفحه‌کلید بزنید تا صفحه‌ی Run Application باز بشه. اونجا تایپ کنید:
gksu nautilus
تا مرورگر اسناد باز بشه. به دنبال سندی که دریافت کردین بگردین و روی اون Click راست Mouse رو بزنید و گزینه‌ی Cut رو بزنید (البته می‌شه Copy رو هم زد). بعد به آدرس زیر برین:
/usr/bin
و اونجا از منوی Edit گزینه‌ی Past رو انتخاب کنید. اما دوستان خط فرمانی می‌تونن دستور زیر رو استفاده کنن،Ubuntu کارها دستور:
sudo cp ff /usr/bin/
و پارسیکسی‌های عزیز:
su -c 'cp /usr/bin/'
و کار تمام شد! خب از این به بعد برای ارسال یک Feed به FriendFeed کافیه یک خط فرمان باز کنید و توش دستور زیر رو بنویسید:
ff -t 'متن ارسالی'
و اگه دوست دارین یک پیوند رو هم در Feed داشته باشین، دستور رو به صورت زیر به کار ببرین:
ff -t 'سار' -l 'http://saarblog.wordpress.com'
البته دقت کنید که «L» کوچیک نوشتم و نه یک!

برای ارسال تصویر (ها) هم می‌تونید آدرس اون تصویر (ها) توی حافظه (و نه اینترنت) رو برنامه ارسال کنید:
ff /address/to/pictures
و در آخر هم بگم که تمام حالاتی که گفته شد انتخابی هستش، منظورم اینه که شما می‌تونید مثلا فقط تصوری ارسال کنید یا تصویر رو با یک متن و یک پیوند یا حتی تنها یک پیوند. البته در صورتی که هیچ چیزی به برنامه ارسال نشه، راهنما نشون داده می‌شه. البته یه توضیح کوچولو هم بدم که برای اجرای برنامه می‌تونیم از خط‌فرمان بهره نگیریم و از Run Application استفاده کنیم.

این هم تصویر نمونه

پ‌ن: توی این مطلب سعی کردم فارسی رو بپاسم!
پ‌ن: اگه به مشکلی برخوردین، من در خدمتم!
پ‌ن: سعی کردم مراحل گرافیکی کار رو هم بگم که دوستان خرده نگیرن که توی گنو/لینوکس نمی‌شه بدون خط‌فرمان زندگی کرد! البته کار رو راحت تر و سریع تر می‌کنه.
پ‌ن:‌ من توی Weblog می‌نویسم گلابی خوشمزست، بعضی‌ها به خودشون می‌گرین و میان می‌گن گلابی خودتی! از دست این جماعت!
بعد نوشت: این مطلب در همین مورد رو بخونید: با فرند فید زندگی آنلاین اجتماعی خود را متمرکز کنید